بندر کنگ؛ فرصتی برای جهانی شدن از طریق گردشگری

نویسنده// شکیلا لشکری

با قدمتی سه هزارساله و جایگاهی ویژه در حاشیه خلیج‌فارس، یکی از نمادهای هویت تاریخی و فرهنگی جنوب ایران به شمار می‌رود. این بندر، با هنر بی‌بدیل لنج‌سازی و نقش برجسته‌اش در تجارت و صید، گواهی است بر نبوغ و خلاقیت مردمان این دیار. اما آیا این ظرفیت‌های بی‌نظیر به اندازه‌ای که شایسته است، شناخته شده یا مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌اند؟
کنگ، همانند مرواریدی نهان در دل خلیج فارس، هنوز به جایگاه شایسته خود در گردشگری ملی و جهانی دست نیافته است. نمونه‌های موفقی در منطقه و جهان، نظیر استانبول، دبی و اخیراً شهر نئوم عربستان، نشان داده‌اند که چگونه می‌توان از ظرفیت‌های فرهنگی، تاریخی و طبیعی برای توسعه و جهانی‌سازی یک شهر بهره برد. این شهرها، بدون آنکه پایتخت باشند، به هویت و برند ملی و بین‌المللی کشور خود تبدیل شده‌اند. بندر کنگ نیز می‌تواند چنین جایگاهی داشته باشد؛ اگر نگاه مسئولان و نهادهای مرتبط به توسعه گردشگری آن، عمیق و هدفمند باشد.

ظرفیت‌های بی‌پایان بندر کنگ
این بندر تاریخی نه‌تنها از میراثی غنی برخوردار است، بلکه سبک زندگی، هنرهای محلی و غذاهای سنتی آن مانند «گبولی»، که ترکیبی از عطر و طعم ادویه‌های اصیل هرمزگانی است، گویای فرهنگی عمیق و منحصر به فرد است. هنر لنج‌سازی در کنگ، که روزگاری باعث رونق اقتصادی و ارتباطات تجاری در منطقه بود، امروز نیز می‌تواند در قالب جشنواره‌های ملی و بین‌المللی، نه‌تنها حفظ شود بلکه به عنوان جاذبه‌ای برای گردشگران داخلی و خارجی معرفی شود.

گردشگری؛ کلید توسعه پایدار بندر کنگ
گردشگری، یکی از پایدارترین روش‌ها برای توسعه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی است. هر گردشگر، نه‌تنها به عنوان سفیری برای انتقال فرهنگ و تاریخ مقصد عمل می‌کند، بلکه نقشی مؤثر در اقتصاد محلی دارد. با برنامه‌ریزی و ایجاد جذابیت‌های گردشگری، می‌توان اقتصاد کنگ را بر پایه جذب و نگهداشت گردشگران ساخت. اما این هدف نیازمند اقداماتی جدی و منسجم است:

1. توسعه زیرساخت‌های گردشگری
ایجاد اسکله‌های تفریحی برای لنج‌ها با خدماتی نظیر گشت‌های دریایی و برنامه‌های فرهنگی می‌تواند کنگ را به مقصدی متمایز تبدیل کند.

2. برگزاری جشنواره‌های فرهنگی
جشنواره‌های مرتبط با میراث لنج‌سازی، غذاهای محلی و موسیقی بومی می‌توانند کنگ را به مکانی زنده و پویا برای بازدیدکنندگان تبدیل کنند.

3. حمایت از سرمایه‌گذاری در اقامتگاه‌ها و مراکز تفریحی
اقامتگاه‌های بومی و مدرن، بازارچه‌های سنتی و مراکز تجاری می‌توانند اقتصاد محلی را تقویت کرده و اشتغال‌زایی کنند.

4. توسعه ورزش‌ها و تفریحات دریایی
ایجاد کلوپ‌های غواصی و ورزش‌های آبی با توجه به شفافیت و زیبایی سواحل کنگ، جذابیت بیشتری برای گردشگران خارجی خواهد داشت.

5. برندسازی و تبلیغ جهانی
غذاهای محلی مانند گبولی می‌توانند به عنوان نماد فرهنگی کنگ ثبت و به جهان معرفی شوند. این امر نیازمند تلاش‌های هماهنگ در سطح ملی و بین‌المللی است.

چشم‌انداز آینده
بندر کنگ می‌تواند به عنوان شهری جهانی در نقشه گردشگری منطقه و جهان شناخته شود. این امر نه‌تنها موجب حفظ میراث تاریخی و فرهنگی آن می‌شود، بلکه فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی جدیدی برای مردم این منطقه به ارمغان می‌آورد. دستیابی به این هدف، نیازمند همت و همکاری همه نهادهای مرتبط، از سازمان بنادر و دریانوردی و میراث فرهنگی گرفته تا شهرداری‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد است.
کنگ، اگر مورد توجه و حمایت قرار گیرد، می‌تواند به الگویی در توسعه گردشگری تبدیل شود و نه‌تنها مروارید خلیج فارس، بلکه ستاره‌ای درخشان در گردشگری جهانی باشد.