جدید به قدیم
طرح قانون "حمایت و رسیدگی به تخلفات حوزه صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی" این روزها به یکی از موضوعات پر بحث و حاشیهساز در فعالیتهای مجلس شورای اسلامی تبدیل شده است. این طرح که با حمایت نمایندگان طیف پایداری، از جمله حمید رسایی، تدوین شده، به دنبال آن است که محتوای صوتی و تصویری منتشرشده در رسانههایی مانند پلتفرمهای شبکه نمایش خانگی و شبکههای اجتماعی از جمله اینستاگرام، تلگرام، یوتیوب و آپارات را تحت نظارت گسترده سازمان صدا و سیما قرار دهد. نظارتی که در متن قانون با عنوانهایی مانند «تنظیمگری» مطرح شده و اختیار مداخله و اعمال تغییر در محتوای تولیدی را به صدا و سیما واگذار میکند.
انتشار نخستین قسمت از برنامه «گنگ» با اجرای علی ضیاء و حضور محمدرضا شایع در یکی از شبکههای خانگی، واکنشهای متعددی را در میان مخاطبان و فعالان رپ فارسی به همراه داشت؛ واکنشهایی که در نهایت به عذرخواهی و ابراز پشیمانی این رپر از حضور در برنامه انجامید و بار دیگر نسبت رپ فارسی با رسانه رسمی را به موضوعی قابلبحث تبدیل کرد.
به بهانه سر و صدا های رسانه ای پیرامون فیلم منتشر شده در شبکه نمایش خانگی و توقیف یا ادامه پخش؛ جمع آوری بیلبوردهای تبلیغی و واکنش منتقدان به سریال «رهایم کن» ؛ به یک مسئله مهم فرا متن این موضوع خواهیم پرداخت.چرا سریال ها در شبکه نمایش خانگی با اقبال بیشتری مواجه و مرجعیت رسانه ای صدا وسیما در حال افول است؟!
«علی اسفندیاری» ملقب به نیما یوشیج پدر شعر نو فارسی در 21 مهر 1276 در روستای یوش متولد شد.
شبکه نمایش خانگی مدتهاست در کشور ما شروع به فعالیت کرده است. سریالها و مسابقههای مختلف از طریق این شبکه به خانههای مردم را پیدا کرده است و دیده میشود. این اتفاق نقش مهمی در استفاده جامعه ایران از خوراک فرهنگی تولید داخل داشته است.
