جدید به قدیم
تهران روز یکشنبه ۳۰ نوامبر شاهد تحرکات دیپلماتیک سطح بالایی بود؛ سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، در یک روز فشرده ابتدا میزبان سعود بن محمد الساطی، معاون سیاسی وزارت خارجه عربستان و سپس پذیرای هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، بود. این دیدارهای همزمان، در راستای سیاست «همسایگی اول» ایران انجام شد و بر تقویت روابط دوجانبه، رایزنی درباره تحولات کلیدی منطقهای و تلاش برای ایجاد یک معماری جدید در خاورمیانه متمرکز بود. هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، در دیدار با عباس عراقچی، همتای ایرانی خود، پس از مذاکرات سطح بالا در پایتخت ایران، تأکید کرد که آنکارا و تهران به دنبال گسترش قابل توجه همکاری در زمینه تجارت، انرژی، مدیریت مرزها و امنیت منطقهای هستند.
این نخستین سفر یک وزیر خارجه به ایران بعد از گذشت 5 ماه از جنگ 12 روزه است. در آغاز کنفرانس مطبوعاتی مشترک، وزیر امور خارجه ایران، از هاکان فیدان و هیئت همراه استقبال و خاطرنشان کرد که ایران و ترکیه «نه تنها دو کشور همسایه، بلکه دو ملت دوست و برادر با پیوندهای عمیق تاریخی، مذهبی و فرهنگی هستند». آنکارا و تهران برنامههایی را برای تقویت تجارت، ارتقای گذرگاههای مرزی، هماهنگی در مورد مهاجرت و مقابله با بحرانهای منطقهای ترسیم و در عین حال بر مخالفت مشترک خود با سیاستهای اسرائیل تأکید کردند.
نظم جهانی در حال دگرگونی است و در چنین فضایی، رقابت ژئوپلتیکی بین قدرتهای بزرگ تشدید میشود. آمریکا در دوران ترامپ بدنبال افزایش رقابت با سایر قدرت های بزرگ تا نابودی آنها است. این اقدام به امید جلوگیری از افول فزاینده جایگاه خویش در سلسله مراتب قدرت در عرصه جهانی صورت می گیرد.
شهادت سید حسن نصرالله میتواند نقطه عطفی در تحولات ژئوپلیتیک خاورمیانه باشد. در این مجال، به تحلیلی از تأثیرات احتمالی این رخداد بر روابط پیچیده ایران و رژیم صهیونیستی در این معادله میپردازیم. سید حسن نصرالله، بهعنوان چهرهای بارز و کاریزماتیک در محور مقاومت، نقشی بیبدیل در هماهنگی و هدایت جریانهای ضدصهیونیستی ایفا کرده است. شهادت او ممکن است در کوتاهمدت به تضعیف این محور منجر شود، اما همزمان میتواند به تقویت انسجام و همبستگی نیروهای مقاومت بینجامد.
شهادت سید حسن نصرالله میتواند نقطه عطفی در تحولات ژئوپلیتیک خاورمیانه باشد. در این مجال، به تحلیلی از تأثیرات احتمالی این رخداد بر روابط پیچیده ایران و رژیم صهیونیستی در این معادله میپردازیم.
روابط آلمان با کشورها و بازیگرانی چون ایران ، ترکیه و مصر در خاورمیانه به سده های قبل برمیگردد. متغیرهای مختلفی بر نگاه و رویکرد سیاست خارجی آلمان در قرن بیستم میلادی به خاورمیانه تاثیر گذاشت. با افزایش نقش آلمان در اروپا و جهان ، برلین توجه بیشتری به خاورمیانه کرده است.
